ഗലീൽ ജിബ്രാനും ഒരു പിടി ചോറും

"ഇയ്യ് ചോറ്‌ന്ന്ണണ്ടോ"

ഭാര്യയും മൂന്നു വയസായ മകളും ദിവസേന നടന്നു വരാറുള്ള വടം വലി, പുറത്ത് ഇരുട്ടിന്റെ ഭംഗി ആസ്വതിചു, കൈ വരികളിൽ തലയ്ക്കു മുകളിൽ കാൽ വരുന്ന രൂപേണ ചാരു കസേരയിൽ ചാരി കിടക്കുന്ന എന്റെ ഗഹന ചിന്തകളെ തട്ടി ഉണർത്തി.

"അന്നോട് ചോറ്‌ന്നാം പറെനെക്കാളും, കുഞ്ഞിമാളുനോട്‌ കുളിചാം പറെണതാ"

നാട്ടിലെ മുറ്റങ്ങളായ മുറ്റങ്ങളെല്ലാം അതികാലത്തു വന്നു വൃത്തിയാക്കുകയും വെടുപ്പാകുകയും ചെയുമെങ്കിലും, പോതോഴികാവ് പൂരത്തിനും മണ്ണാർക്കാട് പൂരത്തിനും മാത്രമേ കുഞ്ഞിമാളുവിനെ കുളിച്ചു വൃത്തിയിൽ കണ്ടിട്ടുള്ളു - അതാവാം ഭാര്യയുടെ ഉപമ കുഞ്ഞിമാളുവിലേക്ക് വിരൽ ചൂണ്ടിയത്

"ഇയ്യ് വെറുതെ അവളോട് ചൂടാകണ്ട -

എടി.. മക്കളെ വളര്താൻ ഒരു നേക്ക് വേണം അല്ലാതെ ഇജ്ജ് ഈ കടന്നു ചാടി കളിക്കലൊന്നും അല്ല “

" നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ നിങ്ങളുടെ കുട്ടികൾ അല്ല ...അവർ നിങ്ങളിലൂടെ വന്നു പക്ഷെ നിങ്ങളിൽ നിന്നുമല്ല , അവർ നിങ്ങളുടെ കൂടെയുണ്ടെങ്കിലും അവർ നിങ്ങള്ക്ക് സ്വന്തമല്ല , അവർക്ക് നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം നല്കാം , നിങ്ങളുടെ ചിന്തകൾ അല്ല, അവർക്ക് അവരുടെതായ ചിന്തകളുണ്ട് "

കണ്ണ് തുറിച്ചു നില്ക്കുന്ന ഭാര്യ – എന്താദ്?

"എടി ഇതാ പറഞ്ഞെ വല്ലപോളുമൊക്കെ കൊറച്ചൊക്കെ വായിക്കണം, ഗലീൽ ജിബ്രാൻ എന്ന് കേട്ടുകുണോ ഇയ്യ്"

വീണ്ടും കണ്ണ് തുറിക്കൽ - ഇല്ല

ആ ന്നാ കേട്ടോ അങ്ങനെ ഒരാളുണ്ട് വെല്യ സാഹിത്യകാരനാ ഇത് മൂപര് പറഞ്ഞതാണ്

ഇങ്ങട്ട് കൊണ്ടരെ ഞാൻ കൊടുക്കാം ചോറ് , ഉത്തമാഗാരത്തിലെ ഉതമപുരുഷന്റെ ഉത്തരവാദിത്വം

അതൊന്നു തെളിയിക്കാൻ തന്നെ തീരുമാനിച്ചു

"മോള് ഇങ്ങട്ട് വാ ഇന്ന് അബ്ബ തെരാ"

ഉമ്മാന്റെ അടിയിൽ നിന്നും രക്ഷപെടാൻ കിട്ടിയ ചാൻസ് അവൾ ഓടി മടിയില കയറി ഇരുന്നു

“ഐഷുമോളെ ഇത്‌ മുഴുവനോം തിന്നണംട്ടോ “

അവൾ തലകുലുക്കി സമ്മതിച്ചു

"ന്നാ കാണാലോ " എന്നും പറഞ്ഞു മടിയിലേക് ചോറു പാത്രം വലിച്ചെറിഞ്ഞു (എന്ന് പറയുന്നതായിരിക്കും ഉത്തമം) പ്രിയതമ അടുക്കളയിലേക് മുങ്ങാം കുഴിയിട്ടു.

ഉരുളകൾ ഉരുട്ടി ഉരുട്ടി പാത്രം നിറയെ കുറെ ഗോളങ്ങൾ രൂപാന്തര പെട്ടു എന്നതല്ലാതെ അതിൽ നിന്നും ഒരെണ്ണം പോലും അപ്രത്യക്ഷമായില്ല.

പടച്ചോനെ കുടുങ്ങി ഇതിപോ പ്രെസ്റ്റിജ് ഇഷ്യൂ ആയല്ലോ

മോള് ആണേൽ ഒരു ഉരുള പോലും തിന്നുന്നും ഇല്ല , ഇവളോട് ജിബ്രാനെ പറ്റി എന്ത് പറയാൻ

“മോളെ ഇത് മുഴുവനും തിന്നാ അണക് ഞാൻ നാളെ ഒരു സായനം വാങ്ങി തെരാ”

നോ രക്ഷ , അവള്ക്ക് വേണ്ട സാതനങ്ങൾ ഈ ചോർ തിന്നാതെ തന്നെ കരഞ്ഞു വേടിക്കാൻ അവൾക്കറിയാലോ. ഇപോ ഞാൻ ആണ് കുടുങ്ങിയെ

പഠിച്ച പണി പതിനെട്ടും നോക്കി , സ്വാഹ:


ഒരു നേരം ഭക്ഷണം കഴിച്ചില്ല എന്ന് വച്ച് ഒന്നും സംഭവിക്കാൻ പോണില്ല

ഞാൻ വാതിൽ പാളിയിലൂടെ അകത്തേക് എത്തി നോക്കി

ഭാര്യ അടുക്കളയില തന്നെയെന്നു ഉറപ്പു വരുത്തി

പാത്രത്തിലെ പന്തുകൾ ഒന്നൊന്നായി എൻറെ വായിലൂടെ ഗോളുകൾ അടിച്ചു കൊണ്ടിരുന്നു..

മോളുടെ ചിരി കേട്ട് പെട്ടന്ന് രങ്ക പ്രവേശം ചെയ്ത ഭാര്യ...

അലാക്കിലെ ആവുലും കഞ്ഞീം... കവിളുകൾ വീർപിചു പുറത്തേക് തള്ളി നില്ക്കുന്ന ചോറുഉരുളകളെ തലോടി വന്ന ഒരു വളിഞ്ഞ ചിരി ചിരിക്കാനെ കഴിഞ്ഞുള്ളൂ...

ഇങ്ങൾ പറഞ്ഞ ജിബിരീൽ(ജിബ്രാൻ?!!) ഇതും പറഞ്ഞുക്കുണോ , മക്കൾ തിന്നില്ലെങ്കിലും വേണ്ടില്ല സ്വന്തം പള്ള നറചാ മതിന്ന് ??

ജിബ്രാന്റെ പത്തു തലമുറ മേല്പോട്ടും കീഴ്പോട്ടും തെറി വിളിക്കാനാണ് എനിക്ക് തോന്നിയെ, ഓരോ നിയമങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കിവിട്ടിരിക്കുന്നു...

ജിബ്രാൻ.. താങ്കൾ എന്നോട് ക്ഷമിക്കുക... താങ്കള് ലോക സാഹിത്യത്തിലെ അമരക്കാരൻ ആവാം , ആത്മാവിനെ പരിപോഷിക്കും ചിന്തകളുടെ ഉപഞാതാവാം, കാലങ്ങളെ അതിജീവിക്കും കാവ്യങ്ങളുടെ കര്താവാകാം , ലോകമാകുന്ന പുസ്തകത്തിന്റെ ഉത്തരകാണ്ഡം നിങ്ങളാൽ കുറിക്കപ്പെട്ടതാവാം,നിങ്ങൾ അങ്ങനെ പലതുമാകാം, പക്ഷെ താങ്കൾ ഒന്ന് മാത്രം അല്ല - എന്റെ ഭാര്യയുടെ ഭർത്താവ് ,
അതായിരുന്നു താങ്കൾ എങ്കിൽ, ഇവിടെ ഉപലക്ഷിതം ചെയാൻ താങ്കളുടെ ഒരു വരി ഉപപാദ്യം പോലും സാഹിത്യ ലോകം കാണില്ലായിരുന്നു

വാൽകഷണം : എൻറെ പോന്നു ഭാര്യെ ഇതൊക്കെ ഓരോ തമാശയല്ലേ , വെറുതെ എന്തെങ്കിലുമൊക്കെ എഴുതണ്ടേ ഈ ബാബുക്കാക് , അല്ലാതെ ഒരു സത്യോം ഇല്ലട്ടോ .. (വായനക്കാരെ, ഈ അടുത്തായി അവളും ഫേസ്ബുക്ക്‌ അക്കൗണ്ട്‌ തുറന്നിട്ടുണ്ട്)